6.3.  ΕΛΟΤ ΕΝ 196-3    

Μέθοδοι δοκιμών τσιμέντου – Μέρος 3: Προσδιορισμός χρόνου πήξης και σταθερότητας όγκου

Ο τσιμεντοπολτός κανονικής συνεκτικότητας παρουσιάζει ορισμένη αντίσταση στη διείσδυση ενός προτύπου εμβόλου. Το νερό που απαιτείται για την παρασκευή ενός τέτοιου πολτού προσδιορίζεται με δοκιμαστικές διεισδύσεις σε πολτούς που έχουν παρασκευαστεί με διάφορα ποσοστά νερού.

Ο χρόνος πήξης προσδιορίζεται μετρώντας την διείσδυση μιας βελόνας σε τσιμεντοπολτό κανονικής συνεκτικότητας μέχρι την στιγμή που αυτή φθάνει σε μία καθορισμένη τιμή.

Η σταθερότητα όγκου προσδιορίζεται μετρώντας την διόγκωση του τσιμεντοπολτού κανονικής συνεκτικότητας, όπως καθορίζεται από την σχετική κίνηση δύο βελόνων. Ο κύριος σκοπός της δοκιμής σταθερότητας όγκου είναι να εκτιμήσει τον πιθανό κίνδυνο μελλοντικής διαστολής οφειλόμενης στην ενυδάτωση του ελευθέρου οξειδίου του ασβεστίου ή και του οξειδίου του μαγνησίου.

Ο τσιμεντοπολτός κανονικής συνεκτικότητας παρουσιάζει ορισμένη αντίσταση στη διείσδυση ενός προτύπου εμβόλου. Το νερό που απαιτείται για την παρασκευή ενός τέτοιου πολτού προσδιορίζεται με δοκιμαστικές διεισδύσεις σε πολτούς που έχουν παρασκευαστεί με διάφορα ποσοστά νερού.