ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΕΕ

Θέσεις του ΤΕΕ για τα αυθαίρετα

1977

Το ΤΕΕ, από το 1975, έχει παραδώσει στο ΥΔΕ ολοκληρωμένη εισήγηση για τα αυθαίρετα και έχει κατ’επανάληψη διακηρύξει τη θέση του.

Η θέση του ΤΕΕ είναι πως η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων-που δημιουργήθηκαν για να καλύψουν στεγαστικές ανάγκες του λαού-είναι υποχρέωση της Πολιτείας, αφού αυτή είναι η κύρια υπεύθυνη για τη δημιουργία τους. Νομιμοποίηση, όχι μόνο νομική, αλλά κυρίως Πολεοδομική, έτσι που να δημιουργηθούν συνθήκες ανθρώπινης διαβίωσης στις περιοχές αυθαιρέτων, για να πάψουν να είναι οι αυθαίρετοι οικιστές, πολίτες δεύτερης κατηγορίας στις παρυφές των πόλεων. (ΕΔ ?)

1984

Το πρώτο θέμα είναι ότι οι επιτροπές, όπως είχε προγραμματιστεί από τις Νομαρχίες, συνέρχονταν σε αραιά διαστήματα, δηλαδή δυο φορές το μήνα, τη μια για αυτοψία και τη δεύτερη για την κρίση και τη σύνταξη του πρακτικού.

Το δεύτερο θέμα είναι η αποζημίωση των μηχανικών που συμμετέχουν στις επιτροπές κρίσεως αυθαιρέτων, πρόβλημα το οποίο δεν είχε ακόμα ρυθμιστεί. Το ΤΕΕ πρέτεινε το ποσό των 2500 δρχ ανά μέλος για κάθε συνεδρίαση, ως μια λογική τιμή. (ΕΔ 1312, 28/5/1984)

1989

Το ΤΕΕ επισημαίνει ότι το πρόβλημα της αυθαίρετης δόμησης είναι κοινωνικό και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ούτε με τον μπαμπούλα του χωροφύλακα και της μπουλντόζας, ούτε, πολύ περισσότερο, με προεκλογικές νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων. Στη συνέχεια καλεί όλα τα κόμματα να δεσμευτούν ότι δεν θα υπάρξει στο μέλλον καμιά νομιμοποίηση αυθαιρέτων και παράλληλα θα θεσπιστούν αυστηροί, πάγιοι και απαράβατοι κανόνες στην οικιστική ανάπτυξη καθώς και στη δόμηση κύριας και παραθεριστικής κατοικίας. Επίσης ζητά από την κυβέρνηση να πάρει μέτρα για την εξασφάλιση οικιστικής γης και να επισπευθούν οι διαδικασίες για την ένταξη όλων των περιοχών στο σχέδιο πόλης και να προωθηθούν οι πράξεις εφαρμογής που καθυστερούν. (ΕΔ 1561, 10/4/1989)

Στην κοινή σύσκεψη διαπιστώθηκε ότι: ?η αυθαίρετη δόμηση, πρώτης, αλλά κυρίως δεύτερης (παραθεριστικής) κατοικίας και κτισμάτων άλλων χρήσεων, παρόλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί κατά καιρούς, συνεχίζεται με αυξανόμενους ρυθμούς. Με τον τρόπο της άναρχης και αυθαίρετης δόμησης, καταστρέφεται το φυσικό περιβάλλον, δημιουργούνται οικισμοί δίχως κοινόχρηστους χώρους και έργα υποδομής, υπονομεύοντας έτσι τον πολεοδομικό σχεδιασμό (ΕΠΑ).

Για την αντιμετώπισης της αυθαίρετης δόμησης, η κυβέρνηση και τα κόμματα δηλώνουν ότι: α) θα υποστηρίξουν τη συνέχιση και ολοκλήρωση του πολεοδομικού σχεδιασμού που άρχισε με την ΕΠΑ, β) θα στηρίξουν τον ελεγχόμενο χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, γ) θα στηρίξουν όλους τους πολεοδομικούς μηχανισμούς που είναι θεσμοθετημένοι και δ)θα λάβουν και θα υποστηρίξουν κάθε απαιτούμενο μέτρο για την καταστολή της αυθαίρετης δόμησης. (ΕΔ 1584, 25/9/1989)

Στην εισήγηση του ο εκπρόσωπος του ΤΕΕ τόνισε ότι χρειάζεται να γίνουν τα εξής: α) ολοκλήρωση της εκπόνησης και έγκρισης των πολεοδομικών μελετών και των πράξεων εφαρμογής της ΕΠΑ 82-84, β) δημιουργία αποθέματος πολεοδομημένης γης από το δημόσιο και τους φορείς του δημόσιου τομέα, γ) η απλούστευση της διαδικασίας έγκρισης Π.Μ. σε εκτάσεις οικοδομικών συνεταιρισμών με τροποποίηση του Π.Δ. 93/87 και η ανταλλαγή των δασικών εκτάσεων που κατέχουν με άλλες μη δασικές και οικιστικά κατάλληλες, δ) ανάπτυξη και βελτίωση του προγραμματισμού στη Χωροταξία και Πολεοδομία, ε) αξιοποίηση των δυνατοτήτων που παρουσιάζει η μεταφορά συντελεστών δόμησης, στ) η επαναφορά σε ισχύ της παρ.2 του άρθρου 9 Ν.Δ. 17/7/23 για τον καθορισμό όρων και περιορισμών δόμησης σε εκτός σχεδίου περιοχές, ζ) δεν πρέπει να επιτραπεί η σύσταση χωριστών ?καθέτων? ιδιοκτησιών σε εκτός σχεδίου οικόπεδα με τροποποίηση του Ν.Δ. 1024/71, και να ερμηνευθούν αυθεντικά οι διατάξεις του, η) η προικοδότηση με σχέδιο πόλης των οικισμών προ του 1923 να αντιμετωπίζεται κατά περίπτωση. (ΕΔ 1582, 11/9/1989)

1991

Πρόκειτα για ένα πλέγμα μέτρων που δεν αρκείται στην καταστολή ως μέσο αντιμετώπισης και δίνει έμφαση στη διαμόρφωση των συνθηκών που θα καταστήσουν περιττή και ασύμφορη την αυθαίρετη δόμηση. (ΕΔ 1676, 26/8/1991)

1992

1993

 

1994

Το ΤΕΕ και όλοι οι σύλλογοι Διπλωματούχων Μηχανικών, έχουν θέσει το θέμα της αυθαίρετης δόμησης. Με κάθε ευκαιρία έχουν υποβάλλει συγκεκριμένες προτάσεις, τονίζοντας σε κάθε περίπτωση ότι δεν μπορεί να τεθεί τέλος στις ?γενιές? των αυθαίρετων κτισμάτων και των αυθαίρετων κατασκευαστών τους, αν δεν πληρωθεί από την πλευρά των κομμάτων, το αναγκαίο πολιτικό κόστος, αν δεν υπάρξει αναγκαία πολιτική συναίνεση. (ΕΔ 1796, 14/2/1994)

 

1997

1998