Το Γραφείο Ενέργειας του ΤΕΕ συνεχίζει την προσπάθεια αποδελτίωσης του ηλεκτρονικού ημερήσιου τύπου, καθώς και δημοσιευμάτων κυβερνητικών και μη Φορέων, σχετικών με θέματα Ενέργειας. Από τη μέχρι σήμερα ανταπόκριση των παραληπτών – συναδέλφων, φαίνεται ότι αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο ενημέρωσής τους και ελπίζουμε με τη συμβολή τους (σχόλια, παρατηρήσεις, προτάσεις) να βελτιώσουμε την προσπάθεια αυτή.

               

 

·                  Πακέτο 300 εκατ. ευρώ πίσω από τις σφαγές της ΔΕΗ

·                  Ενέργεια: Ο κόμβος και ο κόμπος

·                  Tα πρόσωπα-κλειδιά στον γάμο της ΔEH με την Contour Global

·                  Aλλάζουν ρόλους ανάλογα με τον στόχο

·                  ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ αναβαθμίζουν τη ρωσική διπλωματία

·                  Επαφές Σιούφα στη Ρωσία για τον Αγωγό

·                  Η Contour αποκαλύπτεται...

·                  Έξι Προσφορές στον Διαγωνισμό για το Λιγνιτωρυχείου Βεύης

·                  ΕΛΤΕΧ- Μυτιληναίος: Σύμπραξη και Επισήμως για τον Διαγωνισμό Βεύης

·                  Ε.Ε.: Η Ελλάδα 5η πιο Εξαρτημένη Χώρα από το Πετρέλαιο

·                  Ενίσχυση του Ανταγωνισμού στον Ευρωπαϊκό Κλάδο της Ενέργειας

·                 Βραχυ-κύκλωμα συμφερόντων

·                 Η άνοδος και η πτώση της ΔΕΗ

·                 Ρεύμα μνηστήρων στον ηλεκτρισμό

·                  To φράγμα των 63 δολλαρίων έσπασε το πετρέλαιo

 

 

 

 

Πακέτο 300 εκατ. ευρώ πίσω από τις σφαγές της ΔΕΗ

 

 

Με λεφτά των καταναλωτών θα επιδοτηθούν ιδιωτικές εταιρείες παραγωγής ενέργειας που θα ανταγωνίζονται τη ΔΕΗ. Το παρασκήνιο της παραίτησης του οικονομικού διευθυντή της ΔΕΗ, Γρηγόρη Αναστασιάδη, φέρνει στο φως μια άλλη πρακτική, αυτή της επιδότησης των επιχειρηματιών της ενέργειας κατ’ ευθείαν από την τσέπη μας. Το θέμα της εταιρείας, της Contour Global, είναι ιδιαιτέρως σοβαρό, καθώς η ΔΕΗ αποφάσισε εν μια νυκτί, χωρίς να υπάρχει κανένας διαγωνισμός, να συνεταιριστεί μαζί της για την εκμετάλλευση του λιγνιτωρυχείου της Βεύης στην Πτολεμαΐδα. Γιατί δεν συνεργάστηκε με εταιρεία που διαθέτει τεχνογνωσία σε τέτοιου είδους επενδύσεις και βέβαια γιατί δεν έκανε διεθνή διαγωνισμό; Στο ερώτημα αυτά δεν απάντησε με σαφήνεια. Ο εκπρόσωπος της Contour στην Ελλάδα είναι ανιψιός του διευθύνοντος συμβούλου της ΔΕΗ Δ. Μανιατάκη. Ο Δ. Μανιατάκης είναι κουμπάρος του γενικού γραμματέα του υπουργείου Ανάπτυξης Νίκου Στεφάνου. Και όλα αυτά την ώρα που η ΔΕΗ φουντάρει. Το πρώτο εξάμηνο του 2006 τα καθαρά κέρδη της επιχείρησης μειώθηκαν κατά 34,7%, ενώ εκτιμάται ότι η χρονιά για τη ΔΕΗ θα κλείσει με πτώση κερδών κατά 50% περίπου, παρ’ ότι η επιχείρηση παρουσιάζει συνεχώς αυξανόμενο κύκλο εργασιών. Η πολιτική της επιδότησης των ιδιωτών ανταγωνιστών της, εκτός του ότι απαγορεύεται, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τη ΔΕΗ σε φούντο. Στο Ποντίκι που κυκλοφορεί, αποκαλύψεις που θα συζητηθούν.

 

(πηγή:http://www.topontiki.gr/Pontiki/index.php?option=com_content&task=view&id=1133&Itemid=47)

 

Ενέργεια: Ο κόμβος και ο κόμπος

 

Η ενεργειακή πίτα είναι τεράστια, όπως και οι υποσχέσεις σε Ελλάδα και Βουλγαρία που έδωσε ο Πούτιν τη Δευτέρα κατά τη συνάντησή του με  Καραμανλή και Παρβάνοφ στην Αθήνα. Όμως για να μοιραστεί η πίτα χρειάζεται και... μαχαίρι. Όπως είναι άλλωστε γνωστό, τη μοιρασιά την κάνει αυτός που κρατά το μαχαίρι. Στην προκειμένη περίπτωση, μάλιστα, καθώς διανέμεται η προστιθέμενη γεωπολιτική και οικονομική αξία της διάθεσης των ενεργειακών πόρων της Κασπίας στις αγορές της Δύσης, το μαχαίρι είναι και μεγάλο και κοφτερό. Αυτό ενδεχομένως εξηγεί τον λόγο που οι συζητήσεις για τον αγωγό κρατούν πάνω από 13 χρόνια.

Στην ουσία, πρόκειται για την κατασκευή ενός μικρού σε μήκος, φτηνού και λειτουργικού πετρελαιαγωγού, από το Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη. Όμως, Ελλάδα και Βουλγαρία, εξαρτήματα της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής, σχοινοβατούν στο χάος του ανταγωνισμού μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον.

• Από τη μία η Ρωσία, η οποία διαθέτει ασύλληπτες ποσότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου, τόσες ώστε θα μπορούσε να καλύψει απολύτως τις ευρωπαϊκές ανάγκες.

• Από την άλλη οι ΗΠΑ, οι οποίες, αξιοποιώντας στο έπακρο την τεράστια στρατιωτική τους μηχανή, φροντίζουν να θέτουν όρους και φραγμούς στον ρωσικό «ενεργειακό επεκτατισμό».

Το δίλημμα των δύο βαλκανικών χωρών, που έχουν τη τύχη ή την ατυχία τα εδάφη τους να εξυπηρετούν τη μεταφορά ενεργειακών πόρων, είναι προφανές: Μπορούν να απολαύσουν τις ρωσικές προσφορές χωρίς να έχουν επώδυνες παρενέργειες στη «στρατηγική σχέση» τους με την Ουάσιγκτον;

Αυτό το δίλημμα εμφανίζεται για την Αθήνα εντονότερο από την περασμένη Δευτέρα, μετά την πολιτική δέσμευση που ανέλαβαν οι ηγέτες της Ρωσίας, της Ελλάδας και της Βουλγαρίας για την υλοποίηση του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη. Η ελληνική κυβέρνηση γνωρίζει πως σε αυτό το μεγάλο παιχνίδι μπορεί να πραγματοποιήσει μόνο πολύ περιορισμένες κινήσεις: αυτές που επιτρέπονται! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι στις 17 του μηνός έχει ήδη προγραμματιστεί στις ΗΠΑ συνάντηση της υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη με τον αμερικάνο υπουργό Ενέργειας. Το τι θα περιλαμβάνει η συζήτησή τους δεν είναι δύσκολο να το φανταστείτε. Αρκεί να θυμηθείτε την απαίτηση που δημοσίως διατύπωσε η Κοντολίζα Ράις όταν, προ εξαμήνου, επισκέφτηκε την Αθήνα και υπογράμμισε πως η ελληνική κυβέρνηση δεν πρέπει να επιτρέψει την εξάρτηση της Ελλάδας από το ρωσικό ενεργειακό μονοπώλιο.

Θα πρέπει να σημειωθεί  ότι οι βλέψεις της Ρωσίας εκτείνονται πολύ πέραν της κατασκευής του αγωγού πετρελαίου από το Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη. Η Μόσχα, από την πρώτη επίσκεψη Πούτιν στην Αθήνα, επί πρωθυπουργίας Σημίτη, προσφέρει στην Ελλάδα ένα ελκυστικό πακέτο συνεργασίας στον ενεργειακό τομέα, το οποίο περιλαμβάνει:

·        προμήθεια φυσικού αερίου,

·        δημιουργία χώρων αποθήκευσης φυσικού αερίου το οποίο θα είναι προς εξαγωγή στην Ευρώπη,

·        δημιουργία ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων που θα χρησιμοποιούν ως πρώτη ύλη το φυσικό αέριο.

Οι κυβερνήσεις του Σημίτη, προφανώς επειδή είχαν εμπεδώσει τα αμερικάνικα στρατηγικά συμφέροντα, δεν μπόρεσαν να αξιοποιήσουν τη ρώσικη προσφορά. Μάλιστα, από το 2002, ακόμη και οι συζητήσεις για την κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη πάγωσαν.

Ο Καραμανλής και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι λιγότερο «ευαίσθητοι» στην ικανοποίηση αμερικάνικων στρατηγικών απαιτήσεων. Απλώς, σήμερα, κάποια πράγματα έχουν αλλάξει σε σχέση με το 2002:

Αυτές οι  κινήσεις στη σκακιέρα περιγράφουν το μαχαίρι των ΗΠΑ, το οποίο όλοι, ακόμη και η Μόσχα, πρέπει να λάβουν υπόψη τώρα που επιχειρείται η μοιρασιά.

 

Νέος ψυχρός πόλεμος

Η ελληνική κυβέρνηση, όπως σημειώνουν διπλωματικές πηγές, έχει πλήρη επίγνωση ότι αυτό το παιχνίδι της μοιρασιάς αφορά, πρώτα και κύρια, τη διαπραγμάτευση μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον. Η Αθήνα δεν μπορεί να αγνοήσει τις προσφορές της Ρωσίας, ωστόσο δεν μπορεί να τις απολαύσει χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Ουάσιγκτον.

Από την πλευρά της και η Μόσχα γνωρίζει ότι θα πρέπει να καταβάλει «φόρο» στην Ουάσιγκτον καθώς οι βαλκανικοί ενεργειακοί δρόμοι περνούν μέσα από εδάφη αμερικάνικης επιρροής και στρατιωτικής παρουσίας.

Ρεαλιστής ων, ο Βλαντιμίρ Πούτιν γνωρίζει πως δεν μπορεί να αγνοήσει τα μηνύματα που αποστέλλονται από τη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή. Διαθέτοντας τον ενεργειακό πλούτο η Ρωσία μπορεί να κάνει καλές προσφορές και σε αμερικάνικες πετρελαϊκές εταιρείες προσφέροντας ικανοποιητικά μερίδια κέρδους από τη διανομή. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να καταβληθεί ο «φόρος» προς την Ουάσιγκτον, καθώς η κυβέρνηση της μοναδικής, προς το παρόν, υπερδύναμης πάνω απ’ όλα υπερασπίζεται τα συμφέροντα των μεγάλων αμερικάνικων εταιρειών.

Το πώς θα καταλήξει το παιχνίδι της διέλευσης μέσω των Βαλκανίων μέρους των ρώσικων ενεργειακών αποθεμάτων από την Κασπία είναι κάτι που θα φανεί στο κοντινό μέλλον. Στις 17 του μηνός, μετά τη συνάντηση της Ντόρας με τον αμερικάνο υπουργό Ενέργειας, η ελληνική κυβέρνηση θα αποκτήσει, ίσως, μια πιο ακριβή εικόνα της εξέλιξης της διαπραγμάτευσης μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον.

Το μόνο σίγουρο, πάντως, είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αγνοήσει αυτόν που κρατά το μαχαίρι και θα μοιράσει, τελικά, την πίτα.

 

(πηγή: http://www.topontiki.gr/Pontiki/index.php?option=com_content&task=view&id=1053&Itemid=47 Ποντίκι, 7.9.2006)

 

 

Ρουσφέτια κάθε λογής και πεταμένο χρήμα

H κάθετη πτώση της κερδοφορίας της ΔEH αλλά και της μετοχής της στο χρηματιστηριακό ταμπλό επιβεβαιώνουν την κακή κατάσταση της επιχείρησης. Aς δούμε όμως κάποιους από τους βασικούς λόγους που έχουν αφήσει πίσω τη ΔEH στον ανταγωνισμό εν όψει της ουσιαστικής απελευθέρωσης της αγοράς.

Στελέχη της επιχείρησης κάνουν λόγο για εσκεμμένη καθυστέρηση στις προκηρύξεις προμηθειών (αξίας πάνω από 1,7 δισ. ευρώ), ώστε με τη μορφή του κατεπείγοντος να γίνονται αναθέσεις στους... αρεστούς προμηθευτές.

Γίνεται κατάχρηση στις εργολαβίες με υπερτιμολογημένους προϋπολογισμούς, αφού πολλές από αυτές τις δουλειές μπορεί να τις υλοποιήσει το προσωπικό της ΔEH.

Oι υπέρογκες (και άλλοτε πλαστές) υπερωρίες, τα οδοιπορικά διευθυντικών στελεχών αλλά και οι υψηλοί μισθοί για στελέχη «ψυγεία» τα οποία παραμένουν αδρανοποιημένα για μικροκομματικούς λόγους συντελούν στην αύξηση του συνολικού λειτουργικού κόστους της επιχείρησης.

Eχει καθυστερήσει πολύ η προκήρυξη για πρόσληψη τεχνικού προσωπικού της ΔEH με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μεγάλα προβλήματα στη λειτουργία του δικτύου. Aντίθετα, όπως καταγγέλλει η αντιπολίτευση, μεθοδεύονται προσλήψεις από το... «παράθυρο» (με διαδικασίες εκτός AΣEΠ), ενώ παράλληλα προωθούνται «γαλάζια» στελέχη σε θέσεις-κλειδιά.

Πληροφορίες θέλουν το 23%-25% των καταναλωτών της ΔEH να έχουν ανεξόφλητους λογαριασμούς χωρίς να τους κόβεται το ρεύμα καθώς η επιχείρηση (με τη συγκατάβαση της κυβέρνησης) δεν θέλει να χάσει το «κοινωνικό της πρόσωπο».

(πηγή:http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=5349&subid=2&PubID=65972&word=O%E9+%AB%E3%E1%EB%DC%E6%E9%EF%E9%BB+%E1%EB%F7%E7%EC%E9%F3%F4%DD%F2+%EA%E1%E9+%F4%EF+%E2%F1%E1%F7%F5%EA%FD%EA%EB%F9%EC%E1+%F3%F4%E7+%C4EH)

 

Tα πρόσωπα-κλειδιά στον γάμο της ΔEH με την Contour Global

 

«Eθνος» 30/9

 

Του Σπύρου Αναστασίου

Πριν από ακριβώς έναν χρόνο, στις 29 Σεπτεμβρίου του 2005, ο Δημήτρης Σιούφας έπαιρνε το «μπρέκφαστ» του στο ξενοδοχείο Drake του Σικάγου.

Hταν εκεί ο δήμαρχος Richard Daley, ο πρόεδρος του Συμβουλίου Aπόδημου Eλληνισμού Andrew Athens και όσοι ενδιαφέρονταν για την ημερίδα που ξεκινούσε για να προσελκύσει επενδυτές. Στο υπουργείο τον είχαν χάσει για μέρες - μαζί φυσικά με τον γραμματέα Nίκο Στεφάνου. Συνολικά έλειψε μία εβδομάδα στις HΠΑ και πήγε επίσης στην Oυάσιγκτον και τη Nέα Yόρκη.

Στο αμερικανικό υπουργείο Eνέργειας ο Σιούφας βγήκε ριγμένος στο πρωτόκολλο. Δεν τον είδε ο υπουργός Samuel Bodman, αλλά ο υφυπουργός (ένας Aμερικανός Σαλαγκούδης δηλαδή...) Clay Sell, ένας από τους «Tεξανούς» της κυβέρνησης Mπους. Φαίνεται πως τότε κάτι δεν ήταν ψηλά στη λίστα των Aμερικανών - ή η ενέργεια ή ο Σιούφας...

Αφίξεις O στόχος του ταξιδιού ήταν να βρει επενδυτές για την Eλλάδα. Eπειτα από αυτό το ταξίδι, λοιπόν, άρχισαν να συμβαίνουν διάφορα ενδιαφέροντα και να πυκνώνουν οι αφίξεις και το ενδιαφέρον εκπροσώπων πιθανών επενδυτών στον βαλκανικό χώρο της ενέργειας. Aνάμεσά τους δύο πρόσωπα-κλειδιά: ο ένας είναι ο Tζον Σουνούνου και ο δεύτερος ο Jo(seph) Brandt, που θα μπορούσαν να εικονογραφήσουν ο πρώτος την πολιτική και ο δεύτερος την οικονομική όψη του μεγάλου παιχνιδιού που παίζεται γύρω από την ενέργεια. Eνα άλλο χαρακτηριστικό πολλών παικτών είναι η σύνδεσή τους, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με την οικογένεια Mπους, κυρίως το περιβάλλον του πατέρα Mπους αλλά και του σημερινού προέδρου.

Πληροφορίες θέλουν τον Σουνούνου, ο οποίος έχει και μια ελληνική ρίζα από την πλευρά της μητέρας του, να έχει έρθει στην Eλλάδα τον περασμένο χειμώνα για σειρά επαφών με κυβερνητικά στελέχη σε επίπεδο κορυφής.

Δεν είναι σαφές ότι ο κ. Σουνούνου έκανε την αρχική «σύσταση» της ContourGlobal ως πιθανής εταίρου για μπίζνες στα Bαλκάνια προς τους Eλληνες συνομιλητές του. Tο βέβαιο είναι ότι την ίδια περίπου εποχή, λίγο μετά το μακρύ ταξίδι Σιούφα στην αμερικανική ήπειρο, η ContourGlobal ήταν εκείνη που έκρουσε την πόρτα της ΔEH, προτείνοντας σύμπραξη. Eτσι εμφανίζεται ο δεύτερος πρωταγωνιστής της ενεργειακής saga που εκτυλίσσεται επί έναν χρόνο τώρα, ο Joseph Brandt, επικεφαλής της ContourGlobal, όπως και της εταιρείας που ίδρυσε από κοινού με τη ΔEH. O κ. Brandt έχει μακρά προϋπηρεσία στον χώρο της ενέργειας στις HΠA και μέχρι τις 30 Mαρτίου του 2005 ήταν εκτελεστικός αντιπρόεδρος και βασικό διευθυντικό στέλεχος (Chief Operating Officer) στην ηλεκτρική εταιρεία AES.

H ContourGlobal συγκροτεί «επενδυτικά ταμεία που αναζητούν ευκαιρίες», στη σεμνότερη δυνατή μετάφραση αυτού που η ίδια αποκαλεί «opportunistic investment funds». Πρόκειται για μια σχετικά νέα εταιρεία, που ιδρύθηκε το 1998 και αναζητεί επενδυτικές ευκαιρίες σε «παραμελημένες περιοχές όπου συμβαίνουν θεμελιώδεις αλλαγές ή/και υπάρχει έλλειψη κεφαλαίων», όπως δηλαδή βλέπει τα Bαλκάνια. H Reservoir είναι ο κύριος μέτοχος της ContourGlobal.

H αρχική συμφωνία και η «πρόβα» στη Φλώρινα

H ContourGlobal θεωρεί ότι είχε τους ανθρώπους και την τεχνογνωσία για να προχωρήσει σε επενδύσεις στην ενέργεια. Eίχε επίσης τα κεφάλαια, καθώς είναι θυγατρική ενός κολοσσιαίου αμερικανικού hedge fund. H Reservoir Capital Group είναι η μητρική εταιρεία της ContourGlobal και η βασική της δραστηριότητα είναι η διαχείριση ιδιωτικών κεφαλαίων ύψους «άνω των 2,5 δισ. δολαρίων» - σύμφωνα με τις δικές της ανακοινώσεις.

Γιατί αφού είχε και χρήματα και τεχνογνωσία, χτύπησε την πόρτα της ΔEH; Στελέχη της αγοράς αναφέρουν ότι η ΔEH έχει ένα προνόμιο που την καθιστά μοναδικό εταίρο στην περιοχή: είναι η μόνη επιχείρηση στον κλάδο της με εκτεταμένη εμπειρία στην εξόρυξη και την ηλεκτροπαραγωγή από λιγνίτη. Πρόκειται, κατά τις ίδιες πηγές, για μια μορφή παραγωγής διαδεδομένη στα Bαλκάνια που απαιτεί ειδική εμπειρία, την οποία κανείς πλην της ΔEH δεν διαθέτει σε ανάλογο βαθμό.

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι η πρώτη κοινή κίνηση της ΔEH με την ContourGlobal ήταν το σχέδιο για εξαγορά της υπό ιδιωτικοποίηση λιγνιτικής μονάδας 210 μεγαβάτ στην Pljevlja του Mαυροβουνίου. Tο σχέδιο δεν προχώρησε, αλλά η είδηση είχε προκαλέσει ενδιαφέρον στους διεθνείς κύκλους που ασχολούνται με τις ενεργειακές επενδύσεις, σε βαθμό ώστε να ασχοληθεί μαζί της και η ηλεκτρονική έκδοση του γνωστού οικονομικού περιοδικού Forbes, τον περασμένο Mάρτιο.

Στις 4 Aυγούστου ανακοινώθηκε η ευρύτερη συνεργασία της ΔEH με την ContourGlobal, σε ένα joint venture ύψους 600 εκ. δολαρίων, όπου συμμετέχει με ποσοστό 10% και η Eυρωπαϊκή Tράπεζα Aνασυγκρότησης και Aνάπτυξης (EBRD).

H ContourGlobal εμφανίζεται να ενδιαφέρεται μόνον για κοινές επενδύσεις με τη ΔEH στον βαλκανικό χώρο. Oμως, τον περασμένο Mάρτιο, ύστερα από εισηγήσεις δύο ανωτέρων στελεχών της, η ΔEH είναι εκείνη που φέρεται να επιζητεί συνεργασία και στο εσωτερικό, συμμετέχοντας από κοινού στον διαγωνισμό για το λιγνιτωρυχείο της Bεύης, στη Φλώρινα.

Tο αντικείμενο (ένας ετήσιος τζίρος της τάξης των 45-50 εκ. ευρώ) δεν είναι ιδιαίτερα δελεαστικό για ένα αμερικανικό fund, μπορούσε όμως να κάνει εντονότερη τη δέσμευση της ΔEH στη μακροπρόθεσμη συνεργασία μαζί του.

Aπό την άλλη, τα στελέχη της ελληνικής επιχείρησης είδαν στη συνεργασία αυτή, εφόσον κέρδιζε τον διαγωνισμό, έναν τρόπο να διατηρήσει η ΔEH ουσιαστικά το μονοπώλιο στο λιγνίτη. Σύμβουλος της ContourGlobal στην Eλλάδα είναι ο κ. Γιάννος Λιβέρης, γνωστός παλαιότερα από τη θητεία του στη δημοσιογραφία.

H... ΓNΩΣTH ΠAPEA


Aλλάζουν ρόλους ανάλογα με τον στόχο

 

O Tζον Σουνούνου, πανίσχυρος προσωπάρχης του Λευκού Oίκου κατά την προεδρία του πατέρα Mπους, είχε δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ήδη από το 1997 για τις επενδύσεις στον χώρο της ενέργειας και μάλιστα στην Kεντρική Aσία και τη Nοτιοανατολική Eυρώπη.

Mαζί με ονόματα όπως ο σημερινός αντιπρόεδρος Nτικ Tσένι, ο Mπρεντ Σκόουκροφτ, ο Zμπίγκνιου Mπρεζίνσκι, ο υπουργός Eξωτερικών του πατέρα Mπους Tζέιμς Mπέικερ και ο υπουργός Oικονομικών του Kλίντον Λόιντ Mπέντσεν είχε συγκροτήσει ένα λόμπι που πίεζε για την είσοδο των αμερικανικών πετρελαϊκών κολοσσών στην παρθένα ακόμη τότε αγορά του Aζερμπαϊτζάν.

Στην Τουρκία Aργότερα ήταν βασικός εταίρος στην Trinity International Partners, εταιρεία συμβούλων με επικεφαλής έναν άλλο ειδικό σε θέματα χρηματοδότησης ενεργειακών project, τον Patrick Coady. H εταιρεία ειδικευόταν στην παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε μεγάλες εταιρείες για διεθνείς επενδύσεις και είχε δείξει ενδιαφέρον για την αγορά της Tουρκίας. O Coady είχε προϋπηρεσία στην Παγκόσμια Tράπεζα που χρηματοδοτεί τέτοια επενδυτικά σχέδια και γι αυτό η Trinity φιγουράρει ανάμεσα στις εταιρείες που επισημαίνονται σε εκθέσεις ανεξάρτητων φορέων για την αδιαφάνεια στους διεθνείς οργανισμούς. H πρακτική της άσκησης πίεσης μέσω λόμπι στην Παγκόσμια Tράπεζα για τη χρηματοδότηση ενεργειακών σχεδίων εφαρμόστηκε επιθετικά από την Enron και τον επικεφαλής της Ken Lay, που για τον σκοπό αυτό είχε προσλάβει μια άλλη «περσόνα» του επιτελείου του πατέρα Mπους, τη Λίντα Πάουερς.

O Σουνούνου αποχώρησε από την Trinity πριν από το 2003 και σήμερα είναι πρόεδρος JHS Associates. Oπως και εκείνες της ContourGlobal, αλλά και της μητρικής της Reservoir Capital Group, η ιστοσελίδα της JHS παρέχει ελάχιστα στοιχεία για την ταυτότητά της, πέραν του ότι είναι σύμβουλος επενδύσεων που εργάζεται «με αντιμισθία, με ποσοστά ή με συμμετοχή στην επένδυση».

(πηγή: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=5349&subid=2&PubID=65971&word=T%E1+%F0%F1%FC%F3%F9%F0%E1%2D%EA%EB%E5%E9%E4%E9%DC+%F3%F4%EF%ED+%E3%DC%EC%EF+%F4%E7%F2+%C4EH+%EC%E5+%F4%E7%ED+Contour+Global)

 

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ αναβαθμίζουν τη ρωσική διπλωματία

 

24/09/2006

Του ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

 

 

Σοκ προκάλεσε στη Δύση η απόφαση της Μόσχας να επιβάλει τη διακοπή του ενεργειακού προγράμματος για την παραγωγή πετρελαίου «Σαχαλίνη 2», που πραγματοποιείται στο ομώνυμο νησί της ρωσικής Άπω Ανατολής, βόρεια της Ιαπωνίας, επικαλούμενη περιβαλλοντικούς λόγους. Πίσω από το όψιμο ενδιαφέρον της Ρωσίας η Δύση διέκρινε την πρόθεση του Κρεμλίνου να επαναδιαπραγματευτεί τις συμφωνίες που έχει υπογράψει με δυτικές πολυεθνικές και αφορούν την εξόρυξη ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου, διεκδικώντας ένα μεγαλύτερο μερίδιο στη βάση των αυξημένων περιθωρίων κέρδους που παρέχει η σημερινή υψηλή τιμή του πετρελαίου. Δεν ήταν άλλωστε το μόνο κρούσμα. Δύο ακόμη περιπτώσεις -μικρότερης σημασίας- καταγράφηκαν αυτή την εβδομάδα που ως κοινό παρανομαστή είχαν τη μονομερή απόφαση της Ρωσίας να αναθεωρήσει συμβόλαια με ενεργειακές εταιρείες.

 

Ανακαλώντας η Μόσχα την περιβαλλοντική άδεια από την κοινοπραξία που εκμεταλλεύεται το πρόγραμμα «Σαχαλίνη 2», διέκοψε ακαριαία τις εργασίες στη μεγαλύτερη ξένη επένδυση που έχει πραγματοποιηθεί στη Ρωσία και σε μια από τις πιο σημαντικότερες επενδύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη. Το ύψος της επένδυσης υπερβαίνει τα 20 δισ. δολάρια, απασχολώντας αυτή τη στιγμή περίπου 17.000 εργαζόμενους! Πρόκειται κυριολεκτικά για ένα πρόγραμμα - μαμούθ που άπτεται μακροπρόθεσμων και στρατηγικών συμφερόντων των μεγαλύτερων κρατών του κόσμου και των σημαντικότερων πολυεθνικών του ενεργειακού τομέα! Ο μεγαλύτερος χαμένος των περιβαλλοντικών ευαισθησιών της Μόσχας είναι ο ολλανδοβρετανικός όμιλος Ρόαγιαλ Ντατς Σελ, που ελέγχει το 55% του προγράμματος. Το υπόλοιπο 45% του προγράμματος είναι υπό τον έλεγχο των ιαπωνικών πολυεθνικών Μιτσούι και Μιτσουμπίσι, που κατέχουν το 25% και το 20% αντίστοιχα από τη συνολική επένδυση. Η απόφαση της Μόσχας προκάλεσε άμεσες διπλωματικές αντιδράσεις. Υπεραμυνόμενος των συμφερόντων της Σελ, παρότι η διοίκησή της έχει μεταφερθεί από το Λονδίνο στην Ολλανδία εδώ και έναν χρόνο, ο εκπρόσωπος του βρετανικού υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε τη «βαθιά του ανησυχία» για τις αποφάσεις της Μόσχας. Εναντίον της καταφέρθηκε ακόμη ο επίτροπος για θέματα ενέργειας της ΕΕ, που κάλεσε το Κρεμλίνο «να εξασφαλίσει ένα ασφαλές και προβλέψιμο επενδυτικό κλίμα». Σφοδρές αντιδράσεις καταγράφηκαν επίσης από το Τόκιο, καθώς η πολιτική ηγεσία της Ιαπωνίας είδε ότι η επιχείρηση απεξάρτησής της από τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής έχει να αναμετρηθεί με νέα, απρόβλεπτα εμπόδια. Ο φερόμενος ως διάδοχος του σημερινού ιάπωνα πρωθυπουργού, Σίνζο Αμπέ, δήλωσε ότι οι διαφαινόμενες «σημαντικές καθυστερήσεις ενδέχεται να επιδράσουν αρνητικά στις συνολικές σχέσεις Ιαπωνίας και Ρωσίας». Σε αυτό το επίπεδο είναι αναγκαίο να αναφερθεί ότι ο πάγος που έπεσε στο πρόγραμμα «Σαχαλίνη 2» ήρθε να οξύνει τις ήδη τεταμένες διπλωματικές σχέσεις των δύο χωρών, οι οποίες δοκιμάστηκαν σε ασυνήθιστο βαθμό πρόσφατα, όταν πλοίο της ρωσικής ακτοφυλακής άνοιξε πυρ εναντίον ιαπωνικού αλιευτικού σκάφους που ψάρευε στα ρωσικά ύδατα σκοτώνοντας τον κυβερνήτη του.

Με την πλάτη στον τοίχο οι πετρελαϊκές

Παρότι όμως η προσπάθεια της Μόσχας να επωφεληθεί από την αύξηση της τιμής του πετρελαίου είναι ηλίου φαεινότερη (χωρίς να στερείται ηθικής νομιμοποιητικής βάσης, αν σκεφτούμε ότι τα συγκεκριμένα συμβόλαια υπογράφτηκαν την εποχή που η τιμή του πετρελαίου κυμαινόταν από 10 έως 20 δολάρια το βαρέλι και σήμερα η τιμή του έχει φτάσει τα 63 δολάρια) είναι αποπροσανατολιστικό να στρέφονται προς τη ρωσική πρωτεύουσα όλες οι κατηγορίες για άσκηση εκβιασμού και αθέτηση των συμφωνηθέντων. Ό,τι κάνει κατ' αρχάς η Μόσχα το κάνουν όλες σχεδόν οι αναπτυσσόμενες και αναπτυγμένες χώρες που διαθέτουν κοιτάσματα, σε τέτοιο βαθμό ώστε να γράφει έκπληκτη η «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» της Τρίτης ότι «ένας νέος γύρος αιτημάτων στα συμβόλαια εκχώρησης και ωμές απαλλοτριώσεις από τις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες έχουν καταστήσει ανενεργό ένα από τα πιο ισχυρά διαπραγματευτικά εργαλεία που χρησιμοποιούν οι μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρείες -το κοινό τους μέτωπο»! Στη συνέχεια παρατίθεται ένας μακρύς κατάλογος πετρελαιοπαραγωγικών κρατών που οδήγησαν σε όξυνση τις σχέσεις τους με τις πετρελαϊκές εταιρείες επιβάλλοντας αναθεώρηση των όρων εκμετάλλευσης. Τον Αύγουστο του 2006 το Τσαντ απείλησε ότι θα διώξει την αμερικανική Σεβρόν από τη χώρα αν δεν δεχτεί τους όρους του για τη φορολογία που πρέπει να πληρώνουν οι Αμερικανοί. Τον Ιούνιο που μας πέρασε η Αλγερία ανακοίνωσε επιπλέον φορολογία που αγγίζει ακόμη και το 50% επί των κερδών για όσο διάστημα η τιμή του αργού πετρελαίου υπερβαίνει τα 30 δολάρια. Τον Μάιο η Βολιβία εθνικοποίησε τα κοιτάσματα φυσικού αερίου τερματίζοντας ένα καθεστώς αποικιακής εκμετάλλευσης. Τον Απρίλιο το Εκουαδόρ ψήφισε νόμο με τον οποίο υποχρεώνονται οι πετρελαϊκές εταιρείες να επιστρέφουν τα μισά από τα έσοδά τους, για όσο διάστημα η τιμή πώλησης του πετρελαίου ξεπερνάει την τιμή με βάση την οποία έχουν υπογραφτεί τα συμβόλαια, κ.ά. Η γρίπη της αναθεώρησης των συμβολαίων δεν πλήττει μόνο τις αναπτυσσόμενες χώρες. Τον Δεκέμβριο του 2005 η Αγγλία αύξησε τους φόρους που υποχρεούνται να πληρώνουν όσες εταιρείες εξορύσσουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο από τη Βόρεια Θάλασσα από 40% σε 50%. Ακόμη και στο αμερικανικό Κογκρέσο, όπου η μείωση των φόρων κεφαλαίου αποτελεί θέσφατο, έχουν κατατεθεί εισηγήσεις που προτείνουν την αύξησή τους για τις ενεργειακές εταιρείες.

Κερδοσκοπία με το πετρέλαιο

Η αναθεώρηση των συμβολαίων, όμως, και η συνεπακόλουθη αύξηση των εσόδων των κρατών που διαθέτουν τα κοιτάσματα στο υπέδαφός τους, εμφανίζεται επιβεβλημένη επειδή έτσι φτάνουν και στους νόμιμους αποδέκτες, δηλαδή τα κράτη, τα μυθικά κέρδη που αφήνει πίσω της η ασύλληπτη χρηματιστηριακή κερδοσκοπία των τελευταίων χρόνων με επίκεντρο τις τιμές του πετρελαίου. Αρκεί να θυμίσουμε ότι τον Ιανουάριο του 2002 το βαρέλι στοίχιζε 18 δολάρια, και τον Απρίλιο που μας πέρασε έφθασε να διαπραγματεύεται στα 75 δολάρια! Αποκλειστικός χορηγός των καυσίμων αυτής της ξέφρενης κούρσας ήταν τα χρηματιστήρια. Στο πετρέλαιο μέσα σε λίγα χρόνια συγκεντρώθηκε όλη η υπερβάλλουσα ρευστότητα που κατέκλυζε προηγουμένως τα χρηματιστήρια και τους κλάδους των τηλεπικοινωνιών και της νέας τεχνολογίας με αποτέλεσμα άπαντες να μιλούν για μια νέα φούσκα, του πετρελαίου. Σε αυτό το ράλι τα επενδυτικά κεφάλαια που δραστηριοποιούνταν στην κερδοσκοπία επί των ενεργειακών τιμών έφθασαν πριν από λίγους μήνες να έχουν ενεργητικό που ξεπερνάει τα 60 δισ. δολάρια, αντιπροσωπεύοντας το 5% του συνόλου των σχετικών κεφαλαίων. Αποτέλεσμα αυτής της δυναμικής ήταν οι τιμές του πετρελαίου να αυξηθούν κατά 28% το 2004 και κατά 45% το 2005, όταν ο χρηματιστηριακός δείκτης Στάνταρ εντ Πουρ 500, τις ίδιες χρονιές κατέγραφε μονοψήφιες αυξήσεις. Η πρωτοφανής χρηματιστηριακή κερδοσκοπία που υφίσταται έχει αποτέλεσμα η τιμή του πετρελαίου να μη διαμορφώνεται πλέον από το επίπεδο ισορροπίας προσφοράς και ζήτησης. Το παράδοξο μάλιστα είναι ότι η συνεχής άνοδος της τιμής του πετρελαίου συνοδεύεται από μια παράλληλη αύξηση της παραγωγής, που καθίσταται εφικτή λόγω των συνεχών ανακαλύψεων που διαψεύδουν όσους προβλέπουν την εξάντληση των αποθεμάτων. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως σήμερα το κόστος του πετρελαίου που αντλείται από τη θάλασσα σε βάθος 10.000 ποδιών έχει περίπου το ίδιο κόστος με το πετρέλαιο που αντλούνταν πριν από σαράντα χρόνια στο Τέξας ή τη Σαουδική Αραβία από ένα βάθος 100 ποδιών! Έτσι ο υπουργός Πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας, Αλ Ναΐμι, δήλωνε στα μέσα Ιουλίου ότι πλέον έχει χαθεί κάθε σχέση μεταξύ προσφοράς και ζήτησης από τη μια και διαμόρφωσης της τιμής από την άλλη, ενώ έκρινε ότι με τα τρέχοντα δεδομένα η τιμή του βαρελιού θα έπρεπε να είναι κάτω από 50 δολάρια το βαρέλι! Πίσω συνεπώς από την τεράστια αύξηση της τιμής του πετρελαίου υπάρχει ένα κερδοσκοπικό παιχνίδι με πρωταγωνιστές της πετρελαϊκές εταιρείες και τους επαγγελματίες της κερδοσκοπίας. Γιατί να μη ζητήσουν και τα κράτη το μερίδιο που τους αναλογεί; Και γιατί πολύ περισσότερο να θεωρούνται υπόλογα τα κράτη, όταν ο τριπλασιασμός της τιμής του πετρελαίου θεωρείται φυσιολογικός;

 

Η (ανα)γέννηση ενός έθνους

Η Ρωσία ειδικότερα βλέπει πίσω από την αύξηση των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου μια μοναδική ευκαιρία τερματισμού της παρακμής της περιόδου Γέλτσιν και αναβάθμισης της διπλωματικής της θέσης. Η δυνατότητα αυτή θεμελιώνεται από το σημαντικό ειδικό βάρος των ενεργειακών εσόδων στα εθνικά της μεγέθη. Η Ρωσία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου, μετά τη Σαουδική Αραβία, και ο μεγαλύτερος εξαγωγέας φυσικού αερίου.


Το πετρέλαιο αντιπροσωπεύει το 40% των συνολικών εξαγωγών της και το φυσικό αέριο το 14%, ενώ τα έσοδα από την ενέργεια αντιπροσωπεύουν το 40% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της. Επειδή όμως η πολιτική προηγείται της οικονομίας, για να μπορέσει ο Πούτιν να μετατρέψει τα ενεργειακά αποθέματα σε πολύτιμο εργαλείο χάραξης εξωτερικής πολιτικής προέβη πρώτα σε εκτεταμένες επανεθνικοποιήσεις των ενεργειακών εταιρειών που είχαν περάσει στα χέρια διεφθαρμένων ολιγαρχών όσο κρατούσε το μεγάλο φαγοπότι της μετάβασης, αποτρέποντας σε πρώτη φάση το χειρότερο: την πώλησή τους δηλαδή στις αμερικανικές Έξον Μόμπιλ και Σεβρόν Τεξάκο όπως ήταν το αρχικό σχέδιο του έγκλειστου Χανταρκόφσκι και του φυγά Αμπράμοβιτς, εξέλιξη που θα σηματοδοτούσε την αμετάκλητη μετατροπή της Ρωσίας σε αμερικανική αποικία. Στη συνέχεια, το σχέδιο του Πούτιν προέβλεπε ότι λίγο πολύ βλέπουμε να εξελίσσεται σήμερα: ανάσχεση της συρρίκνωσης της διπλωματικής επιρροής της Μόσχας στην ευρύτερη περιοχή και ανοιχτή αμφισβήτηση της υπόστασης και της συνοχής των εχθρικών γειτονικών καθεστώτων, όπως έδειξε και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Υπερδνειστερία την προηγούμενη Κυριακή, όπου αποφασίστηκε η απόσχισή της από τη Μολδαβία και η ένωσή της με τη Ρωσία, έστω και αν δεν μοιράζονται ούτε ένα πόντο κοινών συνόρων! Πέρα όμως από το βεληνεκές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης τα οφέλη που δρέπει η Μόσχα από τις διεθνείς παρεμβάσεις της δεν δικαιολογούν τον αρχικό ενθουσιασμό. Το πολιτικό θάρρος που βρήκε για να καλέσει στο Κρεμλίνο την κυβέρνηση της Χαμάς, προσπαθώντας να τη νομιμοποιήσει όταν όλη η Δύση την κήρυξε ανεπιθύμητη, και η άρνησή της να συγκατανεύσει στην αμερικανική πρόταση για εφαρμογή κυρώσεων από το Συμβούλιο Ασφαλείας κατά του Ιράν δεν είναι μόνο ένα ημιτελές βήμα που θα μετεωρίζεται για καιρό.


Είναι η δεύτερη εκδίκηση της πολιτικής καθώς η Μόσχα φαίνεται απρόθυμη να αμφισβητήσει την αμερικανική κυριαρχία, στα κρίσιμα γεωγραφικά σημεία όπου διακυβεύονται οι ισορροπίες και οι συσχετισμοί - όπως είναι η Μέση Ανατολή για παράδειγμα, περιορίζοντας έτσι τις φιλοδοξίες της στα ιστορικά όρια της περιφέρειά της.

 

(πηγή:  http://www.paron.gr/v3/new.php?id=10096&colid=37&catid=40&dt=2006-10-01&search=%CB%C5%D9%CD%C9%C4%C1+%C2%C1%D4%C9%CA%C9%D9%D4%C7&page=2&mode=1)

Επαφές Σιούφα στη Ρωσία για τον Αγωγό

(29/09/2006)

Επαφές με τον Ρώσο και τον Βούλγαρο ομόλογό του, κ. Βίκτορ Κριστένκο και Ρομάν Οφτσάροφ, είχε ο υπουργός Ανάπτυξης Δημήτρης Σιούφας, στο περιθώριο της Συνόδου των υπουργών Ενέργειας των χωρών-μελών του ΟΣΕΠ (Oργανισμός Συνεργασίας των χωρών του Eυξείνου Πόντου), που πραγματοποιήθηκε στις 26-27 Σεπτεμβρίου στο Σότσι της Ρωσίας. Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρέθηκε ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και συγκεκριμένα τα βήματα που πρέπει να γίνουν προκειμένου να υπογραφεί το συντομότερο δυνατόν η διακρατική συμφωνία Ελλάδας-Ρωσίας-Βουλγαρίας.

Οι κ. Κριστένκο και Οφτσάροφ διαβεβαίωσαν την ελληνική πλευρά ότι η υλοποίηση των σχεδίων κοινού ενδιαφέροντος, και κυρίως του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, θα προχωρήσουν και ότι η συνεργασία των τριών χωρών στον ενεργειακό τομέα θα εμβαθύνει.

Ειδικότερα, οι συζητήσεις Κριστένκο – Σιούφα περιστράφηκαν, πλην του πετρελαιαγωγού, γύρω από την αναβάθμιση των σχέσεων Ρωσίας και Ελλάδας στον ενεργειακό τομέα και το περιεχόμενο της Συνόδου των υπουργών ενέργειας των χωρών μελών του ΟΣΕΠ. Επίσης, εξετάστηκε και η επιμήκυνση της διακρατικής συμφωνίας για την προμήθεια φυσικού αερίου από τη Ρωσία στην Ελλάδα μετά το 2026.

(πηγή: http://www.energia.gr/indexgrgr.php?newsid=11623)

Η Contour αποκαλύπτεται...

 (29/09/2006)

Του Μιχάλη Καϊταντζίδη

 
Στην αποκάλυψη της ταυτότητας και του ρόλου της ως κερδοσκοπικού οργανισμού προχώρησε χθες η εταιρεία-φάντασμα Contour Global, η συνεργασία της οποίας με τη ΔΕΗ συνεχίζει να προκαλεί κραδασμούς σε κυβέρνηση, αλλά και αντιπολίτευση.


Στις βολές που δέχτηκε ο υπουργός Ανάπτυξης Δημήτρης Σιούφας απάντησε με την αποκάλυψη ότι την απόφαση της ΔΕΗ ενέκριναν και 2 μέλη του Δ.Σ. της επιχείρησης, μέλη της ΠΑΣΚΕ και συγκεκριμένα ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος, ο οποίος εκπροσωπεί την ΟΚΕ, όπως και ο Αναστάσιος Πέτρου, που έχει εκλεγεί από τους εργαζομένους.

Το θέμα απασχόλησε, σύμφωνα με πληροφορίες, την οργάνωση της ΠΑΣΚΕ στη ΔΕΗ, ενώ υπήρξαν και φήμες για διαγραφή του Πέτρου.

Ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ Νίκος Πιλαλίδης διέψευσε ότι τέθηκε θέμα διαγραφής. Μιλώντας στην «Ε», δήλωσε ότι η ΓΕΝΟΠ τάχθηκε κατά της συγκεκριμένης συνεργασίας, μετά από την έγκρισή της από το Δ.Σ. της ΔΕΗ. Όπως διευκρίνισε, η ΓΕΝΟΠ και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στο Δ.Σ. δεν είναι αντίθετοι με συνεργασίες που έχουν ως αντικείμενο την επέκταση της επιχείρησης στο εξωτερικό. Παρατηρεί, ωστόσο, ότι τα μέλη του Δ.Σ. αδυνατούν τις περισσότερες φορές να μπουν στην ουσία μιας υπόθεσης που φτάνει στο Δ.Σ., καθώς παραλαμβάνουν τα έγγραφα την τελευταία στιγμή, ενώ δεν έχουν τη δυνατότητα ελέγχου.

Στο ίδιο κλίμα κινείται και η δήλωση του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου. Υποστηρίζει δηλαδή ότι οι εισηγήσεις των υπηρεσιακών παραγόντων εμφάνιζαν έναν αξιόπιστο εταίρο και διεθνή παίκτη στην ενέργεια. Επιπλέον ότι στη συγκεκριμένη συνεδρίαση εξουσιοδότησε τον Πέτρου να ψηφίσει κατά συνείδηση, αν και ο ίδιος θεωρεί ότι η αναζήτηση εταίρου για έργα στο εξωτερικό αποτελεί συνήθη πρακτική.

(πηγή:

http://www.energia.gr/indexgrgr.php?newsid=11619)

 

Έξι Προσφορές στον Διαγωνισμό για το Λιγνιτωρυχείου Βεύης (29/09/2006)

Έξι προσφορές κατατέθηκαν στον πλειοδοτικό διαγωνισμό για την Εκμίσθωση του Δικαιώματος Έρευνας και Εκμετάλλευσης Δημόσιου Μεταλλευτικού χώρου στην περιοχή Βεύης του Ν. Φλώρινας. Όπως ανακοίνωσε σήμερα το μεσημέρι το ΥΠΑΝ, μέχρι τη λήξη της προθεσμίας κατάθεσης (29 Σεπτεμβρίου 2006 και ώρα 13:00), υποβλήθηκαν έξι προσφορές, τις οποίες η Επιτροπή Παραλαβής σε ανοικτή συνεδρίαση, τις παρέδωσε με το σχετικό πρακτικό στην Επιτροπή Αξιολόγησης υπό την προεδρία του καθηγητή και Πρόεδρου του ΙΓΜΕ Χαράλαμπου Τσουτρέλη, στην οποία συμμετέχουν επίσης ανώτερα στελέχη του Υπουργείου.


Σύμφωνα με το πρακτικό που συνέταξε η Επιτροπή Παραλαβής του διαγωνισμού, έλαβαν μέρος και κατέθεσαν προσφορές, κατά σειρά κατάθεσης, οι ακόλουθες εταιρείες:

ΑΚΜΗ ΑΤΕ, αριθ. πρωτ. 19404/29-9-06, ώρα 11:53

ΤΕΡΝΑ ΑΕ αριθ.πρωτ. 19413/29-9-06, ώρα 12:10

DAMCO ENERGY AE, αρι.πρωτ. 19415/29-9-06, ώρα 12:30

ΔΕΗ ΑΕ αριθ. πρωτ. 19416/29-9-06, ώρα 12:35

ΤΣΟΚΑΝΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΕ αριθ. πρωτ. 19417/29-9-06, ώρα 12:40

ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΑΚΤΩΡ - ΜΕΤΚΑ - ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ αριθ. πρωτ. 19418/29-9-06, ώρα 12:47.

(πηγή:  http://www.energia.gr/indexgrgr.php?newsid=11617)

ΕΛΤΕΧ- Μυτιληναίος: Σύμπραξη και Επισήμως για τον Διαγωνισμό Βεύης

(29/09/2006)

Ανακοίνωσαν και επίσημα πλέον την απόφασή τους να συμπράξουν στην διεκδίκηση του δημόσιου μεταλλευτικού χώρου της Βεύης στο Νομό Φλώρινας, οι όμιλοι ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΔΟΜΙΚΗ.

Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, «Οι δύο Όμιλοι θα συμμετάσχουν στο διαγωνισμό μέσω των θυγατρικών τους ΑΚΤΩΡ ΑTΕ, με ποσοστό 60%, ΜΕΤΚΑ ΑΕ, με ποσοστό 30%, και ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΕ, με ποσοστό 10%.

Στο πλαίσιο της στενής και άριστης συνεργασίας που ανέπτυξαν για την διεκδίκηση του Λιγνιτωρυχείου Βεύης, οι Όμιλοι σκοπεύουν να συνεργαστούν και στη διεκδίκηση μελλοντικών λιγνιτικών εκμεταλλεύσεων, όπως αυτές της Ελασσόνας και της Δράμας.

Στην περίπτωση κατά την οποία κατακυρωθεί ο πλειοδοτικός διαγωνισμός οποιασδήποτε από τις παραπάνω αναφερόμενες εκμεταλλεύσεις, οι συμβαλλόμενες εταιρίες θα συστήσουν ανώνυμη εταιρία, με σκοπό τη κατασκευή και λειτουργία λιγνιτικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, και με συμμετοχή κατά ποσοστό 60% του Ομίλου ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ και 40% της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΔΟΜΙΚΗΣ, ενώ στην περίπτωση γενικής ενεργειακής συμφωνίας όλα τα ανωτέρω ποσοστά θα μετατραπούν σε 50-50%.

Παράλληλα, οι Όμιλοι ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ ΑΕ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΔΟΜΙΚΗ ΑΕ επεξεργάζονται σχήματα συνεργασίας με τον Όμιλο ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΕ στους τομείς της παραγωγής, εκμετάλλευσης και εμπορίας ηλεκτρικής ενέργειας, όπως είναι η παραγωγή από θερμικούς σταθμούς φυσικού αερίου, οι εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας πάσης μορφής, η συμπαραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού, κλπ. Εάν οι διαπραγματεύσεις, μετά και την αποτίμηση των υπαρχόντων στοιχείων ενεργητικού των τριών ομίλων, έχουν ευτυχή κατάληξη, ο Όμιλος ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ θα συνεισφέρει τις υπάρχουσες δραστηριότητές του, συμπεριλαμβανομένης και της ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Α.Ε. (μονάδα συνδυασμένου κύκλου 390 MW με καύσιμο το φυσικό αέριο) και θα έχει συμμετοχή και στον τομέα των λιγνιτικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής και στην εκμετάλλευση των ορυχείων λιγνίτη.

(πηγή:  http://www.energia.gr/indexgrgr.php?newsid=11616)

Ε.Ε.: Η Ελλάδα 5η πιο Εξαρτημένη Χώρα από το Πετρέλαιο (29/09/2006)

Mία από τις χώρες της E.E. με τη μεγαλύτερη εξάρτηση από το πετρέλαιο και τη χαμηλότερη χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (AΠE) είναι η Eλλάδα, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε χθες ο επίτροπος Eνέργειας Aντρίς Πίλμπαγκς, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Kωστή Xατζηδάκη. Tο πετρέλαιο, με ποσοστό 57%, κατέχει το μεγαλύτερο μερίδιο στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας, πράγμα που κατατάσσει την Eλλάδα στην 5η θέση από τις «25» της E.E. O μέσος όρος της χρήσης πετρελαίου στο ενεργειακό μείγμα της E.E. είναι 37%. Όσον αφορά στις ανανεώσιμες μορφές, η Eλλάδα κατέχει τη 13η θέση, με ποσοστό διείσδυσης των AΠE στο ενεργειακό ισοζύγιο μόλις 5%, έναντι 6% του μέσου όρου της E.E.-25. Τα στοιχεία της Kομισιόν αφορούν το 2004.

(πηγή:  http://www.energia.gr/indexgrgr.php?newsid=11612)

 

Ενίσχυση του Ανταγωνισμού στον Ευρωπαϊκό Κλάδο της Ενέργειας

(29/09/2006)

Αποφασισμένη να ενισχύσει τον ανταγωνισμό στην ενεργειακή αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμφανίστηκε χθες η Επίτροπος της Ε.Ε. για θέματα Ανταγωνισμού κα Νίλι Κρόες, καθώς στον τομέα εξακολουθούν, όπως είπε, να κυριαρχούν οι μεγάλες εταιρείες κοινής ωφελείας και να απουσιάζει η διαφάνεια. «Η Ευρώπη χρειάζεται ανοιχτές αγορές. Είμαι έτοιμη να τις αναγκάσω να ανοίξουν. Δεν μπορεί να γίνει πραγματική αλλαγή στην ενέργεια, αν οι αγορές δεν καταστούν πιο ανοιχτές και πιο ελεύθερες. Εάν δεν επιτύχουμε στην ενεργειακή πολιτική μας ως Επιτροπή, τότε θα αποτύχουμε και ως Επιτροπή», δήλωσε η κα Κρόες, κατά τη διάρκεια ομιλίας της σε σεμινάριο για θέματα ενέργειας.

Η Ευρωπαία επίτροπος ζήτησε να υπάρξει ακόμη μεγαλύτερος διαχωρισμός μεταξύ των δικτύων των εταιρειών κοινής ωφελείας και του τομέα παροχής ενέργειας, ενώ αναφέρθηκε και σε έρευνα των Βρυξελλών, σύμφωνα με την οποία υπάρχει υπερβολικός συγκεντρωτισμός στην αγορά. Τα επίσημα αποτελέσματα της εν λόγω έρευνας αναμένεται να δημοσιευθούν τον Ιανουάριο του 2007.

(πηγή:  http://www.energia.gr/indexgrgr.php?newsid=11625)

 

 

Βραχυ-κύκλωμα συμφερόντων

Απώλειες εσόδων 180 εκατ. ευρώ στη ΔΕΗ από πριμ σε ιδιώτες και λιγνίτη

«Βραχυκύκλωμα» συμφερόντων στη ΔΕΗ προκάλεσε η παραίτηση του οικονομικού διευθυντή της εταιρείας κ. Γ. Αναστασιάδη, ο οποίος προεξόφλησε ότι η επιχείρηση θα έχει απώλεια εσόδων ύψους 180 εκατ. ευρώ από αποφάσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) για την πριμοδότηση της τιμής των εισαγόμενων ηλεκτρικών φορτίων από ιδιώτες και την απόφαση της κυβέρνησης για τη φορολόγηση του λιγνίτη.

Οπως προκύπτει από τα έγγραφα το ρεύμα των ιδιωτών το αγοράζει η ΔΕΗ με μέση τιμή 62 ευρώ/MWh, και το πουλάει στους μεγάλους καταναλωτές προς 42 ευρώ/MWh. Το συνολικό κόστος αυτής της πολιτικής για εφέτος θα είναι 75 εκατ. ευρώ και σ' αυτό προστίθεται το κόστος του ειδικού φόρου κατανάλωσης λιγνίτη 105 εκατ. ευρώ.

Επιπλέον, μετά την εγκατάλειψη των προγραμματικών συμφωνιών οι προμήθειες γίνονται με διαγωνισμούς, αλλά επειδή... καθυστερούν αγοράζονται με απευθείας ανάθεση

(πηγή:

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=14879&m=D01&aa=0)

 

 

Η άνοδος και η πτώση της ΔΕΗ

 

Απώλειες εσόδων 180 εκατ. ευρώ από πριμ σε ιδιώτες - Η διακύμανση της μετοχής και οι ευθύνες πολιτικών και μάνατζερ

Α. Γ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ

Κραταιά επιχείρηση ως πριν από δύο χρόνια, η ΔΕΗ «βλέπει» πλέον το μέλλον με ιδιαίτερο σκεπτικισμό και πολλές φορές με απαισιοδοξία: τα κέρδη της μειώνονται διαρκώς, ο όμιλος συρρικνώνεται λόγω (και) της απελευθέρωσης, αλλά όχι μόνο εξαιτίας της, η παραγωγή ακολουθεί φθίνουσα πορεία (εφέτος θα παραχθεί 7% λιγότερος λιγνίτης από πέρυσι, με τα ίδια ακριβώς λειτουργικά έξοδα, που σημαίνει απώλεια 120 εκατ. ευρώ). Τα έργα δεν προχωρούν καθόλου και το καλοκαίρι του 2008 θα υπάρξει πρόβλημα με το Αλιβέρι, το οποίο καθυστερεί περίπου δυόμισι χρόνια να παραδοθεί. Η αίσθηση ύπαρξης μιας «πανίσχυρης» ομάδας, ικανής να αντεπεξέλθει στον διεθνή ανταγωνισμό, χάνεται σιγά σιγά, μαζί με τα τελευταία στελέχη που είχαν μεταμορφώσει τον βραδυκίνητο, πλην μονοπωλιακό οργανισμό του 2000 στη σύγχρονη εταιρεία με τους μεγάλους ξένους θεσμικούς μετόχους, που πήρε «βραβείο ηλεκτροδότησης» στους Ολυμπιακούς του 2004.

«Ξέρεις ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα στη ΔΕΗ, που δεν λύνεται κιόλας; Οτι οι περίπου 200 διευθυντές, που είναι ο ισχυρός βραχίονας της επιχείρησης, στις 4 το μεσημέρι κλειδώνουν τα γραφεία τους και φεύγουν. Πριν από δύο-τρία χρόνια πήγαινες στις 9 η ώρα το βράδυ στα κεντρικά της Χαλκοκονδύλη και υπήρχαν τουλάχιστον 50 γραφεία ανοιχτά που δούλευαν και 10 συσκέψεις σε εξέλιξη. Δεν μιλάω φυσικά για τους γενικούς διευθυντές που έρχονταν στο γραφείο από βαθέος όρθρου και έφευγαν μεσούσης της νυκτός. Χάθηκαν η έμπνευση και το μεράκι». Αυτό τόνιζε με μελαγχολική διάθεση κορυφαίο στέλεχος της ΔΕΗ που ετοιμάζεται (και αυτό) να αποχωρήσει από την επιχείρηση, προσθέτοντας: «Αν μάλιστα ο τωρινός διευθύνων, ο κ. Δ. Μανιατάκης, δεν ήταν πραγματικός κύριος στη συμπεριφορά του, τότε η κατάσταση θα ήταν κάκιστη. Δυστυχώς όμως ούτε ο ίδιος ο Δημήτρης (σ.σ.: ο κ. Μανιατάκης) μπορεί να κλείσει τις πληγές του παρελθόντος, αφού από τα μέσα του 2004 ως τον Δεκέμβριο του 2005 στη ΔΕΗ διαλύθηκαν τα πάντα». Κατά σύμπτωση αυτήν ακριβώς τη χρονική περίοδο πρόεδρος στη ΔΕΗ ήταν ο κ. Ι. Παλαιοκρασσάς.

Μιλώντας στο «Βήμα» ο κ. Μανιατάκης αποδέχεται ότι υπήρξε μεγάλο πρόβλημα εκείνη την εποχή και λέει ότι «οι υπηρεσίες θα ανακτήσουν την αυτοπεποίθησή τους, θα αρχίσουν να αποδίδουν, και αυτό ήδη φαίνεται αλλά σιγά σιγά».

* 2001-2004

Οπως έλεγαν και οι παλαιοί αριστεροί, «οι αριθμοί και τα γεγονότα είναι πολύ ξεροκέφαλα κάποτε». Το 2000 με την τοποθέτηση του κ. Στ. Νέζη στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου ξεκίνησε η μετατροπή της ΔΕΗ σε ανώνυμη εταιρεία και η εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο. Το 2001 η εταιρεία είχε τζίρο 3.074 εκατ. ευρώ και κέρδη 353 εκατ., το 2003 με τζίρο 3.082 εκατ. είχε κέρδη 362 εκατ., αλλά η χρυσή χρονιά ήταν το 2004 με τζίρο 4.108 εκατ. και κέρδη 439 εκατ. Από 'κεί και πέρα άρχισε η κάθοδος και το 2005 με τζίρο 4.300 ευρώ τα κέρδη έπεσαν στα 201 εκατ. ευρώ.

Τα περί ακριβού πετρελαίου σχετικά είναι μόνο, αφού το 80% της παραγωγής της ΔΕΗ δεν έχει σχέση με πετρέλαιο, η τιμή του οποίου άλλωστε το 2004 - χρονιά των μεγάλων κερδών - ήταν πάνω από 50 δολάρια το βαρέλι. Οι δε φόροι για τους ρύπους είχαν προβλεφθεί από τη διοίκηση Νέζη.

Η περιβόητη συγκατοίκηση Παλαιοκρασσά - Νέζη κράτησε περίπου 10 μήνες και έληξε με την κατάθεση στον εισαγγελέα των γνωστών επτά φακέλων προς διερεύνηση για σκάνδαλο. Τελικώς και οι επτά φάκελοι κατέληξαν στο αρχείο ως «προφανώς αβάσιμοι», αφού εξετάστηκαν από επτά διαφορετικούς εισαγγελείς.

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι οι επτά υποθέσεις αφορούσαν:

α) Τη σύμβαση μακροχρόνιας συντήρησης στο Λαύριο 5.

β) Τα ηλεκτροστατικά φίλτρα μονάδων 1-4 Αγίου Δημητρίου.

γ) Την υπόθεση ATEL.

δ) Τα φύλακτρα Αεροστροβίλου Χανίων.

ε) Το κυλινδρέλαιο Αθερινόλακκου.

στ) Την προμήθεια βελτιωτικού καύσης Carbamin.

ζ) Την εισήγηση κατακύρωσης διαφήμισης.

«Ο πρώην πρόεδρος του ΔΣ της ΔΕΗ Ιωάννης Παλαιοκρασσάς, όταν παραχώρησε στο σύνολο των μέσων μαζικής ενημέρωσης συνέντευξη Τύπου στις 5.12.2005, αναφερόμενος στις επτά υποθέσεις ως δήθεν "σκάνδαλα", γνώριζε ότι τουλάχιστον έξι από τις επτά είχαν αξιολογηθεί από τον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών ως "προφανώς αβάσιμες", ενώ δύο υποθέσεις είχαν τεθεί ήδη στο αρχείο με τη σύμφωνη γνώμη των αντίστοιχων εισαγγελέων εφετών» είχε τονίσει τότε σε δήλωσή του ο κ. Νέζης.

* Μπλακάουτ

Η χώρα μας έχει επάρκεια ρεύματος για εφέτος και για το 2007, αλλά το μέγα πρόβλημα επάρκειας εντοπίζεται στο 2008. Συνεπώς το μπλακάουτ μπορεί να προέλθει από βλάβη στην υψηλή τάση, την οποία πλέον ελέγχει με βάση τον νόμο ο Διαχειριστής του Συστήματος, δηλαδή ο κρατικός ΔΕΣΜΗΕ, αν και η κοινή γνώμη «χρεώνει» και τις βλάβες αυτές στη ΔΕΗ, αφού δεν έχει συνηθίσει ακόμη τη νέα κατανομή αρμοδιοτήτων. Αν υπάρξει σοβαρή βλάβη σε μια γραμμή υψηλής τάσης, θα μείνουν χωρίς ρεύμα περίπου 1.000.000 καταναλωτές(!), στη βλάβη της μεσαίας τάσης θα ξεμείνουν από 1.000 ως 5.000 καταναλωτές και στη χαμηλή τάση από 100 ως 1.000 καταναλωτές. Στο θέμα αυτό έχει παρέμβει κατ' επανάληψη στη Βουλή, έχει κάνει σχετικές επισημάνσεις και έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου ο βουλευτής του ΠαΣοΚ κ. Δ. Πιπεργιάς, ο οποίος - προερχόμενος από την Εύβοια και το Αλιβέρι - έχει πλήρη επίγνωση του θέματος.

Οι καθυστερήσεις στο επενδυτικό πρόγραμμα της ΔΕΗ οφείλονται στην αδράνεια του 2005 και έχουν να κάνουν με τη διοικητική αναταραχή της ΔΕΗ ως και τη θορυβώδη αποχώρηση του κ. Ι. Παλαιοκρασσά. Προσπάθειες ενίσχυσης του συστήματος έχουν γίνει πολλές τον τελευταίο χρόνο και η εταιρεία το καλοκαίρι άντεξε χάρη στα υδροηλεκτρικά και με την ενίσχυση της αέργου ισχύος, αλλά το πρόβλημα έτσι κι αλλιώς θα ανακύψει, αφού από το τέλος του 2007 θα σταματήσει και η Βουλγαρία τις εξαγωγές πλήρως, λόγω της διακοπής λειτουργίας του Κοζλοντούι.

Η κατανάλωση ρεύματος τις ώρες αιχμής το καλοκαίρι το 2008 θα φθάσει τα 14.000 μεγαβάτ (από σχεδόν 10.800 εφέτος), χωρίς μάλιστα ως τότε να έχει προστεθεί στο σύστημα καμία από τις νέες μονάδες που προγραμματίζονται.

* Καθυστερήσεις

Τα κυριότερα από τα έργα που καθυστερούν αφορούν τις μονάδες παραγωγής ηλεκτρισμού και τα Κέντρα Υπερυψηλής Τάσης, με αποκορύφωμα αυτό της Αργυρούπολης. Λόγω των τοπικών αντιδράσεων το ΚΥΤ Αργυρούπολης ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί, παρ' ότι έχει κριθεί απαραίτητο για την ομαλή τροφοδοσία της Αττικής σε ρεύμα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Στην παραγωγή προγραμματίζονται τέσσερις νέες μονάδες της ΔΕΗ, συνολικής ισχύος 1.600 μεγαβάτ σε Αλιβέρι, Μεγαλόπολη, Δυτική Μακεδονία και Κερατσίνι (ή Αλιβέρι), οι οποίες θα αντικαταστήσουν αντίστοιχες παλαιές και ρυπογόνες.

Μάλιστα τον Δεκέμβριο του 2004 το διοικητικό συμβούλιο υπό τον Ι. Παλαιοκρασσά αποφάσισε ομόφωνα να κατασκευάσει στο Αλιβέρι μονάδα φυσικού αερίου 400 μεγαβάτ. Ο διαγωνισμός ήταν δυνατόν να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως το τέλος του 2005, ώστε η μονάδα να λειτουργήσει την άνοιξη του 2008 και να προλάβει το κρίσιμο καλοκαίρι του 2008, οπότε οι ειδικοί εκτιμούν ότι η κατανάλωση θα φθάσει τα 14.000 μεγαβάτ. Λόγω όμως της απραξίας από την εποχή Παλαιοκρασσά η απόφαση για την προκήρυξη του διαγωνισμού ελήφθη από τη διοίκηση Μανιατάκη τον Απρίλιο του 2006, οπότε η μονάδα θα είναι έτοιμη στα τέλη του 2009, δηλαδή τη χρονιά που θα είναι έτοιμη και η πρώτη ιδιωτική μονάδα στον Νότο.

«Ανάσα» στο σύστημα θα δώσει και η πρόσληψη 1.300-1.500 τεχνικών υπαλλήλων, αλλά και εδώ υπάρχουν αντιδράσεις για τον τρόπο πρόσληψης.

Οι αποφάσεις της ΡΑΕ και ο λιγνιτικός φόρος

Σύμφωνα με πληροφορίες οι αιτίες της παραίτησης Αναστασιάδη είχαν συσσωρευτεί το τελευταίο τετράμηνο και είχαν να κάνουν με τη γενικότερη διοικητική λειτουργία και την αποδοτικότητα της επιχείρησης. Ο πρώην Γενικός είχε εκφράσει σε στενούς φίλους του την απαισιοδοξία του για «έντονη διοικητική χαλάρωση και δυσκολία στη γενικότερη ανταγωνιστικότητα» της ΔΕΗ, γεγονός που μοιραία θα οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση των κερδών, ενώ είχε αναφερθεί και στον τρόπο λειτουργίας της διοικητικής πυραμίδας.

Οπως λέγεται υπήρχαν πάρα πολλές αντιρρήσεις από τον κ. Γρ. Αναστασιάδη (και όχι μόνο από αυτόν) για τις επιπτώσεις που είχαν στη ΔΕΗ οι αποφάσεις της ΡΑΕ, στις 13 Ιανουαρίου εφέτος, για την οριακή τιμή του συστήματος. Η ξαφνική άνοδος της οριακής τιμής, που θεωρήθηκε δώρο προς τους ιδιώτες-εισαγωγείς, τους έκανε να πωλούν απευθείας στο σύστημα, αφού αυτό τους συνέφερε οικονομικά περισσότερο, ενώ και η ίδια η ΔΕΗ αναγκάστηκε αμέσως να αγοράζει το εισαγόμενο ρεύμα στα 50-65 ευρώ την κιλοβατώρα από τα 33.

Εν τω μεταξύ όλοι οι βιομήχανοι που αγόραζαν από τους ιδιώτες ξαναγύρισαν στη ΔΕΗ που πλέον έχει και πάλι το 100% της αγοράς. Η εξέλιξη αυτή όμως μόνο θετική δεν είναι για τη ΔΕΗ, αφού η μονοπώληση της αγοράς θα προκαλέσει σύντομα παρέμβαση της ΕΕ. Οι Βρυξέλλες δεν αποκλείεται να υποδείξουν ταχύτατη κατάτμηση της ΔΕΗ και πώληση μονάδων, ενώ θα θεωρήσουν μη αποδεκτή την τριπλή ιδιότητα της ΔΕΗ ως παραγωγού, μεταφορέα και διανομέα, αναγκάζοντας την ελληνική κυβέρνηση να αποσπάσει το δίκτυο μεταφοράς από την επιχείρηση, είτε κρατικοποιώντας το (το πιθανότερο) είτε ιδιωτικοποιώντας το.«Σε λίγα χρόνια η ΔΕΗ δεν θα έχει καμία σχέση με την ισχυρή επιχείρηση που γνωρίζαμε μέχρι πριν από λίγο και κανείς δεν αντιδρά γι' αυτό. Εκεί οφείλεται και η απογοήτευση του Γρηγόρη» τονίζουν κορυφαία στελέχη της ΔΕΗ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι για το πρώτο οκτάμηνο του 2005, λόγω ακριβώς της απόφασης της ΡΑΕ, στο σύστημα «πέρασαν» 2.000.000 μεγαβατώρες - οι μισές από τη μονάδα της «Ενεργειακής Θεσσαλονίκης» και οι υπόλοιπες από εισαγωγές - και εκτιμάται ότι ως το τέλος του χρόνου θα εισαχθούν συνολικά στο σύστημα 3.000.000 μεγαβατώρες από ιδιώτες. Το ρεύμα αυτό αγοράζει υποχρεωτικά η ΔΕΗ με μέση τιμή 62 ευρώ ανά μεγαβατώρα και το πουλάει στους πελάτες (που είναι οι μεγάλοι βιομηχανικοί καταναλωτές) με 42 ευρώ. Η συνολική ζημιά της ΔΕΗ φθάνει τα 60 εκατ. ευρώ τον χρόνο μόνο από αυτή την υπόθεση. Αν σε αυτό προστεθεί και η αμοιβή πιστοποιητικού ισχύος των ΕΛΛ.ΠΕ., τότε η επιβάρυνση της ΔΕΗ από την απελευθέρωση φθάνει τα 75 εκατ. ευρώ.

Από τις 27 Φεβρουαρίου πάντως, σύμφωνα με έγγραφο που έχει στη διάθεσή του «Το Βήμα», οι υπηρεσίες της ΔΕΗ είχαν προειδοποιήσει για την επικείμενη ζημιά στην επιχείρηση, υπογραμμίζοντας μέσω της Γενικής Διεύθυνσης Παραγωγής ότι η ΔΕΗ από αυτές τις αυθαίρετες αλλαγές χάνει 85.000 ευρώ την ημέρα. Μάλιστα ο διευθύνων σύμβουλος κ. Μανιατάκης είχε ενστερνιστεί την εισήγηση πλήρως και είχε διαβιβάσει ανάλογο έγγραφο στη ΡΑΕ και στο υπουργείο Ανάπτυξης, το οποίο έχει την ευθύνη της απελευθέρωσης της αγοράς.

Υπάρχει όμως και το μέγα πρόβλημα με τον λιγνιτικό φόρο τον οποίο περιέλαβε η κυβέρνηση στον νόμο 3483/2006: το κόστος του ειδικού φόρου κατανάλωσης λιγνίτη είναι 1,5 ευρώ ανά τόνο, δηλαδή φθάνει περίπου τα 105.000.000 ευρώ. Συνεπώς μόνο από τις δύο αυτές περιπτώσεις η ΔΕΗ μέσα σε μία σεζόν θα χάσει 180 εκατ. ευρώ και άλλα 120 από τη χαμηλή παραγωγή λιγνίτη. Δηλαδή με το «καλημέρα» 300 εκατ. ευρώ ζημιά! Συνεπώς η παραίτηση Αναστασιάδη δεν χρειάζεται και μεγάλη ανάλυση.

Η τελευταία όμως κίνηση που τον βρήκε αντίθετο ήταν, σύμφωνα με πηγές της ΔΕΗ, η απόφαση για τη δημιουργία ανεξάρτητου Συμβουλίου Προμηθειών, το οποίο θα αποφασίζει για όλα τα έργα, αλλά στη συνέχεια θα τα προχωρεί μόνο με τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου Γενικών Διευθυντών. Με τον τρόπο αυτόν όλη η ευθύνη για τις αναθέσεις έπεφτε στις πλάτες των Γενικών, που θα είχαν και την όποια ποινική ευθύνη. Με την εποχή όπου οι φάκελοι των έργων από το διοικητικό συμβούλιο έφευγαν κατευθείαν για τον εισαγγελέα να μην είναι τόσο μακρινή, ουδείς στη ΔΕΗ επιθυμεί να υπογράφει έργα για τα οποία δεν έχει πάντοτε άποψη.

«Τι δουλειά έχει ένας γενικός διευθυντής Οικονομικού να κρίνει τις τεχνικές προδιαγραφές ενός έργου ορυχείου αξίας 15-20 εκατ. ευρώ; Μόνο για να αναλάβει την ποινική ευθύνη και να απαλλάξει τα μέλη του ΔΣ από αυτήν» σχολιάζουν συνδικαλιστές της ΔΕΗ και προφανώς την ίδια απορία είχε και ο κ. Αναστασιάδης τον τελευταίο καιρό.

Οι υπόγειες διαδρομές της Contour

* Ο άνθρωπος που πρότεινε την αμερικανική εταιρεία στη ΔΕΗ είναι ο κ. Κ. Πανουσόπουλος

Σε όλη αυτή την «τούρτα» ήρθε να προστεθεί και το κερασάκι με την ContourGlobal. Η ΔΕΗ έχει πάθει βραχυκύκλωμα που σχετίζεται κυρίως με τη σκανδαλολογία και θα κρατήσει σε βάθος χρόνου απαξιώνοντάς την πλήρως. Συνεχίζονται το νοσηρό κλίμα, οι παρεμβάσεις ατόμων χωρίς αρμοδιότητες και η έντονη απροθυμία των μεσαίων και υψηλόβαθμων στελεχών να προχωρήσουν οποιαδήποτε έργα με προκηρύξεις, διαγωνισμούς και αναθέσεις.

Από την αρχή αυτή η υπόθεση της ContourGlobal είχε τουλάχιστον ξενίσει πολλούς. «Ποια είναι αυτή η παγκοσμίως άγνωστη που θα συνεταιριστεί με τη ΔΕΗ για τα Βαλκάνια; Γιατί η εταιρεία δεν επέλεξε κάποια μεγάλη ευρωπαϊκή από αυτές που γνωρίζουμε, τις σοβαρές, ώστε να μπορεί να κερδίσει με σιγουριά διαγωνισμούς στη Βουλγαρία, στη Σερβία και στη Ρουμανία που ενδιαφέρουν άμεσα; Ποιος θα μας υπολογίζει όταν πηγαίνουμε παρέα με τους άφαντους;» ήταν μερικές από τις πιο λογικές απορίες που εκφράστηκαν μέσα στη ΔΕΗ, από στελέχη και συνδικαλιστές όταν ανακοινώθηκε ο συνεταιρισμός.

Ο κ. Μανιατάκης εξηγεί: «Επιλέξαμε τη συγκεκριμένη εταιρεία έπειτα από έρευνα και εισηγήσεις των υπηρεσιών. Το σκεπτικό μας για την επιλογή μιας εταιρείας σχετικά μικρής είναι ότι αυτοί θα έχουν κίνητρο ανάπτυξης, ενώ ένας ευρωπαϊκός κολοσσός θα μας... κατάπινε στην πορεία, δεν θα μας υπολόγιζε ιδιαίτερα».

Ωστόσο το θέμα πήρε διαστάσεις με την έντονη φημολογία που αναπτύχθηκε για μια εταιρεία-φάντασμα η οποία θα προσφέρει μόνο... υπόγειες υπηρεσίες σε πρόσωπα και όχι στη ΔΕΗ. Οπως αποδείχθηκε τελικά όμως η εταιρεία δεν είναι φάντασμα, αλλά δεν έχει και ενεργειακή δραστηριότητα. Εχει ηλικία 18 μηνών, αποτελείται από έμπειρα στελέχη που αποχώρησαν από τη μεγάλη αμερικανική AES ενώ ανήκει κατά πλειοψηφία στη Reservoir Capital. Η τελευταία είναι ένα από τα ισχυρά funds της Νέας Υόρκης που διαχειρίζεται περίπου 3 δισεκατομμύρια δολάρια και με ισχυρά πλοκάμια στην Αμερική σε υπηρεσίες, ενέργεια, ασφάλειες, έπιπλα, κατασκευές και τρόφιμα, ενώ διαθέτει μεγάλο γραφείο στο Λονδίνο και επέκταση σε Ουκρανία και Τόνγκο. Επόμενος σταθμός θα ήταν η Αθήνα, με προορισμό τα Βαλκάνια, αλλά πλέον το μέλλον της συνεργασίας είναι υπό συζήτηση μετά τον σάλο που προκλήθηκε.

Ο άνθρωπος που πρότεινε την ContourGlobal στη ΔΕΗ είναι ο κ. Κ. Πανουσόπουλος, σύμβουλος του κ. Μανιατάκη, ενώ στα παρασκήνια της Reservoir, ο ισχυρός ανήρ φαίνεται να είναι ο προσωπάρχης του Λευκού Οίκου επί πατέρα Τζορτζ Μπους, ο Τζον Σονούνου, λιβανέζικης καταγωγής. Δεν είναι τυχαίο ότι στο Μαρούσι σε ένα από τα μεγάλα κτίρια, απέναντι από τον ΟΤΕ, στεγάζεται η εν πολλοίς άγνωστη κατασκευαστική CCC, για την οποία όλοι πίστευαν ότι «είναι λιβανέζικη αλλά πίσω της υπάρχουν πανίσχυροι Αμερικανοί που κάνουν δουλειές με Αραβες». Περιττό να πούμε ότι η εταιρεία ανήκει στη Reservoir.

* Δ. Πιπεργιάς

Σκληρή κριτική

«Ο τρόπος που επέλεξαν η κυβέρνηση και το υπουργείο Ανάπτυξης να απελευθερώσουν την αγορά ενέργειας θα έχει τεράστιες συνέπειες για την εθνική οικονομία, για τη ΔΕΗ και τους καταναλωτές. Μπροστά στον κίνδυνο να αποκαλυφθούν τα αδιέξοδα των επιλογών της κυβέρνησης και να ναυαγήσουν οι επικείμενοι διαγωνισμοί κατασκευής νέων μονάδων συνολικής ισχύος 900 μεγαβάτ, με τεράστιες συνέπειες για το ενεργειακό ισοζύγιο και την ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού της χώρας, η ΡΑΕ, με υπόδειξη του υπουργείου Ανάπτυξης, άλλαξε τον τρόπο υπολογισμού της οριακής τιμής του συστήματος κατά την κατάρτιση του ημερήσιου προγραμματισμού» είχε αποκαλύψει σε ανύποπτο χρόνο στη Βουλή ο βουλευτής Ευβοίας του ΠαΣοΚ κ. Δ. Πιπεργιάς (φωτογραφία), που είναι γνώστης του θέματος.

 [πηγή: Το ΒΗΜΑ, 01/10/2006]

 

Ρεύμα μνηστήρων στον ηλεκτρισμό

Παραγωγή και εμπορία από Μυτιληναίο - Ελλ. Τεχνοδομική - ΕΛ.ΠΕ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΕΡΕΣ

Μάχη γιγάντων στον χώρο της ενέργειας φέρνει η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρισμού. Έπαθλο η αναδιανομή της πίτας των 4,3 δισ. ευρώ που είναι ο ετήσιος τζίρος της ΔΕΗ, για την οποία συγκρούονται ελληνικά και ξένα επιχειρηματικά σχήματα. Ήδη ο Όμιλος Μυτιληναίου από κοινού με αυτόν της Ελληνικής Τεχνοδομικής που υπέβαλαν προσφορές για την εκμετάλλευση του λιγνιτωρυχείου της Βεύης, ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους για τη δημιουργία, σε συνεργασία με τα ΕΛ.ΠΕ., εταιρείας παραγωγής και εμπορίας ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι συζητήσεις μεταξύ των τριών πλευρών έχουν προχωρήσει και προϋπόθεση για την τελική συμφωνία είναι η απόκτηση από την κοινοπραξία Μυτιληναίου - Ελληνικής Τεχνοδομικής του δικαιώματος της εκμετάλλευσης ενός από τα τρία λιγνιτωρυχεία (της Βεύης, της Δράμας ή της Ελασσόνας) που πρόκειται να παραχωρηθούν από το κράτος για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Μονάδες φυσικού αερίου

Το σχήμα αυτό αναμένεται να συμμετάσχει στον διαγωνισμό του ΔΕΣΜΗΕ για την κατασκευή μίας από τις τρεις πρώτες μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο, που αναμένεται να προκηρυχθεί τους επόμενους μήνες. Η συμμαχία Μυτιληναίου - Ελληνικής Τεχνοδομικής με τα Ελληνικά Πετρέλαια εφόσον ολοκληρωθεί, εκτιμάται ότι θα διαμορφώσει ένα νέο επιχειρηματικό σχήμα στην αγορά παραγωγής και εμπορίας ηλεκτρισμού, το οποίο θα μπορεί να αντιμετωπίσει με όρους ανταγωνιστικούς τη ΔΕΗ. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχήμα Μυτιληναίος - Ελληνική Τεχνοδομική - Ελληνικά Πετρέλαια έχει και τις ευλογίες της κυβέρνησης, η οποία ως βασικός μέτοχος των ΕΛ.ΠΕ. έδωσε το πράσινο φως για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Βαρδινογιάννης με Ισπανούς

Ένας άλλος ισχυρός επιχειρηματικός όμιλος προετοιμάζεται να συμμετάσχει στον διαγωνισμό για την κατασκευή μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φυσικό αέριο. Πρόκειται για την κοινοπραξία του Ομίλου Βαρδινογιάννη με τον ισπανικό όμιλο της Iberdrola. Ο τελευταίος βρίσκεται ήδη στην ελληνική αγορά με την εταιρεία Ρόκας - την οποία εξαγόρασε -, τη μεγαλύτερη παραγωγό ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικά πάρκα.

Θέση στην ελληνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας διεκδικεί και ο Όμιλος της ΓΕΚ - ΤΕΡΝΑ, ο οποίος διαθέτει ήδη, μέσω της θυγατρικής του εταιρείας Ήρων Θερμοηλεκτρική, την πρώτη ιδιωτική μονάδα ηλεκτροπαραγωγής ισχύος 147 MW, ενώ έχει στα χέρια του και άδεια για θερμοηλεκτρική μονάδα. Παρόντες στη μάχη για την αναδιανομή της πίτας της ελληνικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας έχουν δηλώσει ακόμη ο Όμιλος Κοπελούζου, ο οποίος έχει συμμαχήσει με την ιταλική ENEL, η Χαλυβουργική και ο Όμιλος της Βιοχάλκο.

Διεκδίκηση λιγνιτωρυχείων

Το εναρκτήριο λάκτισμα της σύγκρουσης γιγάντων στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας δόθηκε ήδη με πρώτο στη σειρά μήλον της Έριδος τον διαγωνισμό για τα αποθέματα λιγνίτη στη περιοχή Βεύη της Φλώρινας, τα οποία διεκδικούν συνολικά έξι κοινοπρακτικά σχήματα: η ΔΕΗ, ο Όμιλος Μυτιληναίου από κοινού με τον Όμιλο της Ελληνικής Τεχνοδομικής, η Damco του Ομίλου Κοπελούζου, ο Όμιλος της ΤΕΡΝΑ και οι επιχειρήσεις ΑΚΜΗ ΑΤΕ και Τσοκάνη Βασιλική Α.Ε. Τα τέσσερα πρώτα επιχειρηματικά σχήματα από αυτά που υπέβαλαν δεσμευτικές προσφορές στον συγκεκριμένο διαγωνισμό θέλουν τον λιγνίτη για να τον χρησιμοποιήσουν ως καύσιμο στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής που σχεδιάζουν να κατασκευάσουν. Από την έκβαση του διαγωνισμού της Βεύης, αλλά και τα αποτελέσματα των άλλων δύο διαγωνισμών που θα ακολουθήσουν και αφορούν την εκμετάλλευση των λιγνιτικών πεδίων Ελασσόνας και Δράμας, θα κριθεί το ποιος από τους ιδιώτες μνηστήρες της αγοράς ηλεκτρισμού θα αποκτήσει σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των άλλων.

Φθηνό καύσιμο

Κι αυτό γιατί το κόστος παραγωγής μιας μεγαβατώρας με καύσιμο τον λιγνίτη κυμαίνεται γύρω στα 50 ευρώ, ενώ με καύσιμο το φυσικό αέριο κοστίζει περί τα 65 ευρώ. Στελέχη της αγοράς ενέργειας επισημαίνουν ότι ακόμη και με την επιβάρυνση της αγοράς δικαιωμάτων ρύπων με την οποία επιβαρύνεται, ο λιγνίτης αποτελεί το φθηνότερο καύσιμο για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, διατίθεται σε επαρκείς ποσότητες. Σήμερα τα ανεκμετάλλευτα λιγνιτικά αποθέματα της χώρας ανέρχονται στα 3,2 δισ. τόνους, ενώ η ποσότητα που έχει καταναλωθεί ανέρχεται στο 1,3 εκατ. τόνους.

Από τα διαθέσιμα κοιτάσματα η Βεύη διαθέτει 90 εκατ. τόνους, η Ελασσόνα 146 εκατ. τόνους και η Δράμα 900 εκατ. τόνους. Είναι σαφές λοιπόν ότι όποιος «βάλει χέρι» στα κοιτάσματα αυτά αποκτά αυτομάτως και ισχυρό προβάδισμα.

Σπάει το μονοπώλιο της ΔΕΗ

Η ΑΠΟΦΑΣΗ της κυβέρνησης να σπάσει το μονοπώλιο της ΔΕΗ στην εκμετάλλευση των λιγνιτικών αποθεμάτων της χώρας ήταν κάτι για το οποίο ασκούσαν ασφυκτικές πιέσεις οι μνηστήρες της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Οι τελευταίοι είχαν διαμηνύσει κατ' επανάληψιν ότι με τη ΔΕΗ να διατηρεί το «προνόμιο» χρήσης λιγνίτη για το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής της, η είσοδός τους στη αγορά δεν ήταν βέβαιη. Το ενδεχόμενο της αποχής των ιδιωτών από την αγορά ηλεκτρισμού φόβιζε την κυβέρνηση, καθώς ήταν πιθανόν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προχωρήσει σε περισσότερο επώδυνα μέτρα για την απελευθέρωση της αγοράς, όπως για παράδειγμα το σπάσιμο της ΔΕΗ και την πώληση τμημάτων της σε ιδιώτες.

[πηγή: ΤΑ ΝΕΑ , 02/10/2006]

To φράγμα των 63 δολλαρίων έσπασε το πετρέλαιο

Οι τιμές του πετρελαίου ξεπέρασαν σήμερα το φράγμα των 63 δολαρίων στις αγορές της Ασίας, καθώς οι αναλυτές προβλέπουν ότι ο ΟΠΕΚ θα προχωρήσει σε μείωση της παραγωγής.

    Στην αγορά της Σιγκαπούρης ,η τιμή του ελαφρού αργού για συμβόλαια παράδοσης Νοεμβρίου είχε αυξηθεί το πρωί κατά 31 σεντς στα 63,22 δολάρια από τα 62,91 δολάρια που έκλεισε το βράδυ της Παρασκευής στην Νέα Υόρκη.

    Οι τιμές είχαν υποχωρήσει το τελευταίο διάστημα κατά 20% σε σχέση με τον περασμένο Ιούλιο,αλλά οι φήμες ότι ο ΟΠΕΚ θα αποφασίσει μείωση της παραγωγής ωθούν την τιμή του μαύρου χρυσού προς τα επάνω.

    "Η τιμή του πετρελαίου αυξήθηκε λίγο λόγω της σύγχυσης που επικρατεί για τις προθέσεις του ΟΠΕΚ" λέει ο αναλυτής Βίκτορ Σουμ της εταιρίας Purvin και Gertz.

[πηγή: Καθημερινή, 2/10/2006]